Eeuwigheid

Jessica is een meisje dat alles heeft; familie, vrienden, een carriere om u tegen te zeggen. Tot ze op een dag wordt meegesleurd in een avontuur waarvan ze zich later niets meer kan herinneren. Althans, niet tot ze op de rand van de dood een oude vriend treft. Een vriend die haar een wereld laat zien die ze daarvoor niet voor mogelijk had gehouden. Een wereld waarin zij een rol speelt die groter is dan ze ooit had kunnen vermoeden. De woorden van haar vader "Lotsbestemming bestaat niet" leiden haar tot een keuze met grote gevolgen. Gevolgen voor haar, voor haar vrienden en zelfs voor de wereld. 

Ze liepen nog zeker een uur door. Het land werd hoger en daarmee ook droger, waardoor de sporen van de ree makkelijker te volgen waren. Ze hadden een achterstand opgelopen door te rusten, maar haar vader stelde regelmatig vast dat het dier zelf ook af en toe stil had gestaan. Opeens dook hij naar de grond. Jessica had op hun eerdere uitstapjes wel geleerd om dit voorbeeld snel te volgen. Hij wees met wijs- en middelvinger eerst naar zijn ogen, daarna in de verte, als teken dat ze die kant op moest kijken. Daar stond de ree. Maar tussen hen en de ree in zag Jessica nog iets anders; een fel oranje vlek tussen de struiken. Een andere jager. "Wat doen we nu?" fluisterde Jessica. Haar vader keek nog eens. De andere jager leek zich niet bewust van hun aanwezigheid en bewoog langzaam om het dier heen, waarschijnlijk om een betere plek te vinden om te schieten. Er zat nog zeker vijftig meter tussen hen en de ree. Ook het dier leek hen niet door te hebben. Ze zaten benedenwinds en het had hen niet horen lopen. "Je moet haar schieten, voor die gozer het doet en met onze buit gaat lopen." Jessica keek hem met grote ogen aan. "Vanaf hier? Dat gaat toch niet?!" Haar vader legde een bemoedigende hand op haar schouder. "Tuurlijk wel. Gewoon doen wat ik je heb geleerd. Ga je gang." 

Nederlands