Gevonden voorwerpen

Nederlands

Dit korte verhaal is geschreven om enkele personages te introduceren in de verhaallijn van de Wachter Kronieken. Het is voor het eerst gepubliceerd in februari 2015 als prelude aan de online publicatie van het tweede deel in de reeks; Eeuwigheid.

Een fragment uit het verhaal:

Toen de zoemer ging - het mocht de naam bel niet hebben - stond iedereen rustig op, pakte zijn boeltje bij elkaar en verliet het lokaal. Mai draaide nog drie lessen voor de lunchpauze. De leerlingen gedroegen zich allemaal even beleefd, iets dat Mai wel kon waarderen. Toen de pauze eenmaal was aangebroken ging ze op zoek naar de lerarenkamer, die uiteindelijk in het midden van de school bleek te liggen. Hij grensde aan een grote binnentuin die voorbehouden leek aan de leraren. Mai stapte er naar binnen. Het was er doodstil. Niet dat er geen mensen waren, er zaten meerdere docenten te eten, te lezen, of een combinatie daarvan. Er werd alleen niet gesproken. Langs één wand stond een buffet met noedels, groenten, rijst en verschillende soepen en dranken. Er leek niemand te zijn die over het eten en drinken ging, dus schonk Mai zichzelf een kop thee en een kom noedelsoep in, om vervolgens de binnentuin in te lopen en een plek op te zoeken in de schaduw van een prachtige sierbloesem. Ze pakte haar tablet uit haar tas en besloot om de details van haar missie nog eens door te nemen, want hoe zeer les geven haar ook beviel, het was niet waarvoor ze hier was. De Ouden waren op zoek naar de laatste dochter van Oneindigheid. Volgens hun informatie zou zij hier ergens rond moeten lopen. Maar de school was groot en ondanks het feit dat ze al een paar klassen had gezien, wist ze niet zeker hoe lang het zou gaan duren om haar te vinden. De enige informatie die ze had was een foto en een voornaam; Amanda.